Jak przywieźć do Polski własnego psa lub kota z innego kraju UE?

Jeśli przeprowadzasz się do Polski z własnym psem lub kotem z innego państwa Unii Europejskiej (UE), sprawdź oznakowanie zwierzęcia, ważne szczepienie przeciwko wściekliźnie i paszport. Ustal także, czy zwierzę jedzie bezpośrednio z tobą, czy z osobą upoważnioną, ponieważ od tego zależą dodatkowe dokumenty. Najwięcej czasu może wymagać uzyskanie ważności pierwszego szczepienia albo szczepienia wykonanego po przerwie.

Ustal, czy jest to podróż niehandlowa

Opisane zasady dotyczą powrotu z psem lub kotem, który już należy do ciebie i nadal pozostanie pod twoją opieką. Przemieszczenie nie może służyć sprzedaży ani zmianie właściciela. Sam brak zapłaty nie wystarcza więc do uznania przewozu za niehandlowy: przekazanie zwierzęcia innej osobie, także w ramach adopcji, jest zmianą właściciela.

Podstawowy wariant to wspólna podróż właściciela i zwierzęcia, pod bezpośrednią odpowiedzialnością właściciela. Poradnik obejmuje przejazd z innego kraju UE do Polski, bez odcinka przez państwo trzecie.

W jednym pojeździe można w ten sposób przewozić najwyżej 5 psów, kotów lub fretek (Główny Inspektorat Weterynarii, GIW, i Komisja Europejska). Więcej zwierząt dopuszcza się tylko wtedy, gdy celem podróży jest udział w zawodach, wystawach lub imprezach sportowych albo w treningach do nich, masz pisemny dowód rejestracji zwierząt jako uczestników, a zwierzęta mają ponad 6 miesięcy. W pozostałych przypadkach przy więcej niż 5 zwierzętach trzeba spełnić warunki przemieszczeń handlowych w UE, a według GIW zwierzętom oprócz paszportu musi towarzyszyć świadectwo zdrowia.

Wymagania dla takich podróży określa rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2026/131, a wzory dokumentów — rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2026/705. Przepisy przewidują zasady przejściowe dla wcześniejszych oznakowań i dokumentów: Komisja Europejska wymienia między innymi mikroczipy wszczepione według dawnych wymogów przed 22 kwietnia 2026 r. oraz paszporty według dawnych wzorów: wzór z rozporządzenia (UE) nr 577/2013 wydany przed 1 stycznia 2028 r. i wzór z decyzji 2003/803/WE wydany przed 29 grudnia 2014 r.

Sprawdź mikroczip przed oceną szczepienia

Pies lub kot musi być oznakowany mikroczipem, a jego numer (kod alfanumeryczny) jest wpisany do paszportu (GIW).

Oznakowanie musi poprzedzać szczepienie uwzględniane przy podróży. Data podania szczepionki nie może być wcześniejsza niż wpisana w dokumentach data identyfikacji lub odczytu mikroczipu. Samo późniejsze wszczepienie czipu nie sprawia, że wcześniejsze szczepienie zaczyna spełniać ten warunek.

Przepisy uznają także wyraźnie czytelny tatuaż wykonany przed 3 lipca 2011 r. To wyjątek dla starszych oznakowań. Zachowano również ważność oznakowania mikroczipem wykonanego zgodnie z wcześniejszymi wymogami przed 22 kwietnia 2026 r.; sama zmiana przepisów nie oznacza konieczności wszczepienia nowego urządzenia.

Ustal, od kiedy szczepienie pozwala podróżować

Do podróży potrzebne jest ważne szczepienie przeciwko wściekliźnie. W dniu podania szczepionki zwierzę musi mieć co najmniej 12 tygodni. Szczepienie wykonuje upoważniony lub urzędowy lekarz weterynarii, który dokumentuje jego datę i okres ważności.

Przy szczepieniu pierwotnym ważność rozpoczyna się nie wcześniej niż po 21 dniach od zakończenia pełnego protokołu szczepienia wymaganego przez producenta. Nie zawsze chodzi więc o 21 dni od dowolnego zastrzyku.

Koniec ważności zależy od zastosowanej szczepionki (okres odporności według zaleceń producenta), a lekarz wpisuje okres ważności do dokumentu identyfikacyjnego. W dniu przemieszczenia szczepienie musi być ważne.

Po osiedleniu się w Polsce pamiętaj, że według GIW psy powyżej 3. miesiąca życia podlegają obowiązkowemu szczepieniu przeciwko wściekliźnie na podstawie ustawy z 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt: w ciągu 30 dni od dnia ukończenia przez psa 3. miesiąca życia, a następnie nie rzadziej niż co 12 miesięcy od dnia ostatniego szczepienia.

Młode zwierzę musi spełnić polskie wymagania

Polska nie dopuszcza zwykłego przywozu młodych psów i kotów bez ważnego szczepienia przeciwko wściekliźnie. Dotyczy to zarówno zwierząt jeszcze niezaszczepionych, jak i zaszczepionych, u których wymagany okres po szczepieniu pierwotnym jeszcze nie upłynął.

Niektóre państwa UE korzystają z wyjątków dla zwierząt poniżej 12 tygodni albo w wieku od 12 do 16 tygodni bez pełnej ochrony po szczepieniu. W wykazie Komisji Europejskiej dotyczącym młodych zwierząt przy Polsce wskazano brak takiej zgody.

Oświadczenie o braku kontaktu z dzikimi zwierzętami ani podróż ze zaszczepioną matką nie zastępują tego warunku przy zwykłym przywozie do Polski. Zgoda obowiązująca w kraju dotychczasowego pobytu nie przenosi się na Polskę.

Skontroluj paszport i wpisy

Zwierzęciu musi towarzyszyć paszport wystawiony i uzupełniony przez upoważnionego lekarza weterynarii. Paszport wiąże dane zwierzęcia z jego oznakowaniem i szczepieniami. Według GIW paszport zawiera m.in.:

• umiejscowienie mikroczipu lub tatuażu, datę jego wszczepienia, naniesienia albo odczytu oraz jego kod alfanumeryczny;
• imię, gatunek, rasę, płeć, umaszczenie i datę urodzenia zwierzęcia podaną przez właściciela;
• imię i nazwisko oraz dane kontaktowe właściciela;
• imię i nazwisko, dane kontaktowe oraz podpis upoważnionego lekarza weterynarii;
• informacje dotyczące szczepienia przeciwko wściekliźnie.

Lekarz wystawia paszport po sprawdzeniu oznakowania zwierzęcia, uzupełnieniu wpisów i podpisaniu dokumentu przez właściciela (GIW).

Starszy prawidłowo wydany paszport UE nie traci ważności tylko z powodu nowych przepisów. Komisja Europejska potwierdza dalsze uznawanie paszportów wydanych według wcześniejszych wzorów, na warunkach przejściowych. Ważność paszportu nie zastępuje ważności szczepienia.

Dołącz oświadczenie o niehandlowym charakterze podróży

Według Głównego Inspektoratu Weterynarii w opisie podróży ze zwierzęciem w UE zwierzęciu, oprócz paszportu, musi towarzyszyć pisemne oświadczenie wypełnione przez właściciela lub osobę upoważnioną, dotyczące niehandlowego charakteru przemieszczania. Wzór tego oświadczenia określa załącznik V część 2 do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2026/705.

Strona Komisji Europejskiej o podróżach między państwami UE tego oświadczenia nie wymienia; Komisja podaje je przy wprowadzaniu zwierzęcia do UE z państwa trzeciego.

Gdy zwierzę jedzie z osobą upoważnioną

Jeśli nie możesz podróżować w tym samym czasie co zwierzę, może je przewieźć osoba upoważniona przez ciebie na piśmie (Powiatowy Inspektorat Weterynarii w Oławie). Musisz wtedy odbyć podróż w okresie pięciu dni przed podróżą zwierzęcia albo po niej, a potwierdza to pisemne oświadczenie dołączone do paszportu, według wzoru z załącznika V część 1 do rozporządzenia 2026/705 (GIW, Komisja Europejska).

Jeżeli przemieszczenie zwierzęcia nie wynika z podróży właściciela albo nie są spełnione warunki podróży z osobą upoważnioną, zwierzę musi spełniać warunki zdrowia zwierząt obowiązujące przy wwozie takich zwierząt na terytorium UE (GIW); Komisja Europejska opisuje je jako warunki standardowych przemieszczeń w UE.

Leczenie przeciwko tasiemcowi nie jest warunkiem wjazdu do Polski

Leczenie psów przeciwko tasiemcowi Echinococcus multilocularis jest wymagane przed wjazdem do Finlandii, Irlandii, Malty i Irlandii Północnej (GIW, Komisja Europejska). Polski nie ma na tej liście, więc przy przywozie psa do Polski takie leczenie nie jest warunkiem wjazdu.

Co grozi przy niespełnieniu warunków

Według GIW, jeśli podczas kontroli urzędowej zostanie stwierdzona niezgodność, właściwy organ może nakazać odesłanie zwierzęcia do państwa, z którego zostało przemieszczone, poddać je kwarantannie do czasu spełnienia warunków, a gdy żadne z tych działań nie jest możliwe — zastosować eutanazję. Wszystkie koszty ponosi osoba odpowiedzialna za zwierzę w trakcie podróży.